" နိနေဝျမိဳ ့ ့ကို ငါသည္ ခ်စ္သကဲ့သို ့" - ( အပိုင္း - ၁ )

အထက္ပါ ေခါင္းစဥ္မွ “ ငါ” ဆိုသည့္ စကားလံုး သည္ စာေရးသူ ကို မ ညြွန္းပါ။

“ ငါသည္ငါ ျဖစ္၏ ”ဟုမိမိ၏ နာမေတာ္ကိုမိန္ ့ေတာ္မူေသာ ” ထာ၀ရဘုရားသခင္” ကို ေဖာ္ညြွန္းပါသည္။

“ နိနေဝ ျမိဳ  ့ ကို ငါ သည္ ခ်စ္သကဲ့သို ့” ဟု ဆိုသည္တြင္ ဘုရားသခင္ႏွင့္ နိနေဝ ျမိဳ အေျကာင္း ကို  ေဖာ္ျပေရးသားမည္ျဖစ္ေပသည္။ နိနေဝျမိဳ့သည္ယေန့ ့ကမၻာတြင္ရိွေနဆဲ ျမိဳ ့တစ္ျမိဳ့လည္း ျဖစ္သကဲ့သို ့ က်မ္းစာ ထဲမွ ေရွး အက်ဆံုး ျမိဳ  ့ တစ္ျမိဳ  ့လည္းျဖစ္သည္။ သို ့ ေသာ္ စာ ေရးသူ ေရး သားမည့္ နိနေဝ ျမိဳ  ့သည္ နွဳတ္ကပါတ္ေတာ္ က်မ္းစာမွ ျမိဳ  ့အေျကာင္း ျဖစ္သည္။ ဤ နိနေဝ ျမိဳ  ့ သည္ အဆီးရီးယား အင္ပါယာ တန္ခုိးျကီးထြားခဲ့သည့္အခ်ိန္ မွာ တန္ခုိးအာဏာ၊ စီးပြားတိုးတက္ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ျကားေသာ ျမိဳ ့တစ္ျမိဳ ့ျဖစ္ေပသည္။ ထိုျမိဳ  ့သားတို ့သည္ထာ၀ရ ဘုရားကို မ ကိုးကြယ္ ျက။ မသိျကပါ။ ထို ျမိဳ ့၏ တိုးတက္ျကီး ပြားျခင္းသည္ထာ၀ရ ဘုရားနွစ္သက္ဖြယ္ ျဖစ္ ေသာ္လည္း၊ ဆိုးညစ္ေသာ အမွဳမ်ား မ်ား ျပားလာသည့္အခါ ထာ၀ရဘုရား၏ အမ်က္ေတာ္ကို နိုးေဆာ္ေတာ္မူေစခဲ့သည္။

ထို ေျကာင့္ဘုရားသခင္သည္သူ၏ပေရာဖက္ေယာနကိုထိုျမိဳ ့သို့သြားရန္ႏွင့္ ျခိမ္းေျခာက္ေသာစကားကို မိန္ ့ဆိုေစခဲ့သည္။
 ေယာနသည္တန္ခိုး ျကီးထြားေသာရွင္ဘုရင္နွင့္ ျမိဳ ့သူျမိ ု့သားတို ့၏အရွိန္ကိုလန့္သျဖင့္ နိနေဝျမိဳ့ကိုမသြားဘဲဘုရားသခင္၏မ်က္ေမွာက္ေတာ္မွထြက္ေျပးခဲ့သည္။
ဘုရားသခင္ေစလြွတ္ေတာ္မူေသာေလျပင္းႏွင့္မိုးသက္မုန္တိုင္းေျကာင့္ ေယာနစီးနင္း
လိုက္ပါေသာ သေဘာၤပ်က္လုနီးပါးျဖစ္ခဲ့သည္။
ထိုအခါသေဘာၤသားမ်ားသည္အသီးအသီးမိ္မိတို့ကိုးကြယ္ေသာ
ဘုရားထံသို့ေအာ္ဟစ္ေခၚျကသည္။ေယာနမူကားသေဘာၤဝမ္းထဲ၌အိပ္ေပ်ာ္ေနသည္။
ကပၸတိန္သည္လာ၍ေယာနကို“ထေလာ့။သင္၏ဘုရားထံဆုေတာင္းေလာ့၊”ဟုဆိုျပီး၊
“လာျက၊အဘယ္သူ၏အျပစ္ေျကာင့္ဤအမွဳ(မုန္တိုင္းက်ျပီးသေဘာၤပ်က္လုနီးနီး)
ျဖစ္သည္ကိုသိရန္”ဟုဆို ျပီးစာေရးတံခ်ျကသည္။

 ေယာန၌စာေရးတံက်သျဖင့္၊သေဘာၤသားတိ့ုကေမးျမန္း ျကရာေယာနသည္
သူထြက္ေျပးခဲ့ရသည့္အေျကာင္း ေျပာျပ၏။ 

သေဘာၤသားတို့၏ ေရွးအစဥ္အလာတစ္ခုမွာအျပစ္ျပဳေသာသူပါလာလွ်င္
သေဘာၤေပၚမွပင္လယ္သို့ပစ္ခ်မွသေဘာၤပ်က္ျခင္းေဘးမွကင္းလြတ္သည္ဟုယူဆ ျကသည္။ 
သို့ရာတြင္သေဘာၤသားမ်ားသည္ေယာန၌အျပစ္မရွိဟုေတြးဆေသာ ေျကာင့္၊
သူ့့့့့့ကိုေရထဲသို့ပစ္မခ်ဘဲ၊ကမ္းသို ့ျပန္ပို ့ရန္တက္ခတ္ျကသည္။ သို ့ေသာ္လိွဳင္းတံပိုးတိုး၍ထေသာေျကာင့္၊သ ေဘာၤသားတို ့သည္ဘုရားသခင္ထံ၌သူတို ့ကို
အျပစ္မတင္ရန္ေတာင္းပန္ျပီးမွေယာနကိုပင္လယ္ထဲသို ့ပစ္ခ်ျကသည္။ 

အဘယ္ေျကာင့္ေတာင္းပန္သနည္း။ ေယာန၌ အျပစ္မရွိဟု သူတို ့သိျမင္ေသာေျကာင့္၊ အျပစ္မရွိ ေသာသူကိုပင္လယ္သို ့ပစ္ခ် ျခင္းျဖင့္ ဘုရားသခင္၏ အမ်က္ေတာ္ သူတို ့၌ က်မည္ ကို စိုးရိမ္ ေျကာက္ရြံ  ့ကာ ေတာင္းပန္ျခင္း ့ျဖစ္သည္။  ထို ့အျပင္ေယာနသည္  ခိုးျခင္း၊ ဓါးျပတိုက္ျခင္းစသည့္ ဒုစရုိက္ အျပစ္မ်ား က်ဴးလြန္သူမဟုတ္ သျဖင့္ လူ ့အျမင္၌ အျပစ္မရွိ ေျကာင္း၊ ပေရာဖက္ျဖစ္ ၍ ဘုရား၏ လူျဖစ္ေန သည့္အျကာင္းေျကာင္း  ေျကာင့္ဘုရားသခင္ ကိုေတာင္းပန္ျကျခင္းျဖစ္သည္။ 

 

*လူ ့အျမင္ျဖင့္ အျပစ္ကိုတိုင္းတာရာတြင္ သီလက်င့္ဝတ္
လူ့က်င့္ဝတ္မ်ား ျဖင့္တုိင္းတာေျကာင္း သတိျပဳမွတ္သားထိုက္သည္။
ဘုရားသခင္အျမင္၌ဘုရားစကားကိုနားမေထာင္ျခင္းသည္အျပစ္ ျဖစ္သည္။

 ေယာန ဟူ ေသာအမည္မွာ" ခ်ိုဳး ငွက္"ဟု အဓိပၸါယ္ ရွိရာ၊ဘုရားသခင္၏ ပေရာဖက္မ်ားသည္ ျဖဴစင္ရမည္ ဟု ေဖၚညြွန္းနိုင္သည္။
*လူသားတို ့၏ ျဖဴ စင္ျခင္း ဆိုသည္မွာအျပစ္ဒုစရိုက္ကင္းေအာင္က်င့္ျကံျကိုးစား အား ထုတ္ျခင္းျဖစ္သည္။ ဘုရားသခင္၏ ျဖဴစင္ျခင္းဆိုသည္မွာဘုရားစကားကိုနာခံလိုက္ေလွ်ာက္ျခင္း  ျဖစ္သည္။ စိတ္ထားျဖဴစင္ရန္လည္း လိုအပ္ပါသည္။ သို ့မွ ဘုရားစကားသည္ သူ အားျဖင့္၄င္း၊ သူ ့အသက္တာ၌ ၄င္း ဘုန္းေတာ္ထင္ရွားမည္။

ဘုရားသခင္သည္ သစၥာႏွင့္ အညီ ဆံုးမသြန္သင္ေသာ ဘုရားျဖစ္သည္။ ထို ့ေျကာင့္ ေယာနကို ပင္လယ္ထဲပစ္ခ်သည့္ အခ်ိန္တြင္ေယာနဆီ ကို ပင္လယ္ထဲမွ ငါး ျကီးတစ္ေကာင္  ပို ့ေဆာင္ခဲ့ျပီး၊ ေယာန ကို မ်ိဳ ေစခဲ့သည္။ ေယာနသည္ ငါးျကီးဝမ္း ထဲ၌ သံုးရက္ ပတ္လံုး အသက္ရွင္လ်က္ ေန ေလ၏။  ေယာနသည္ ငါးျကီးဝမ္းထဲမွ ဆုေတာင္း သည့္အခါ  ငါးျကီးသည္ ဘုရားသခင္၏ အမိန္ ့ေတာ္ ကိုခံ၍၊ ေယာနကို ကုန္း ေပၚ သို ့အန္ေလသည္။

တဖန္ ထာ၀ရဘုရား၏ အမိန္ ့ေတာ္သည္္ ေယာနသို ့ ေရာက္လာသည္ကား --

“ သင္ထ၍ နိနေဝျမိဳ  ့ သို ့ သြားေလာ့။ ငါမွာ သည့္အတိုင္း ေျကြးေျကာ္ေလာ့။”ဟု မိန္ ့ေတာ္မူ၏။ ေယာနသည္ ဤတစ္ျကိမ္ တြင္ ဘုရားသခင္ေစလြွတ္ ေသာ နိနေဝျမိဳ  ့ သို ့သြား၍၊ ဘုရား ေစခိုင္း သည့္ “ -- --- အရက္ ေလးဆယ္လြန္ေသာ္ နိနေဝျမိဳ  ့ျကီးသည္ ပ်က္စီးျခင္းသို ့ေရာက္လိ္မ့္ မည္” ဟု လမ္း၌ ေျကြးေျကာ္ေလသည္။  နိနေဝျမိဳ  ့သား မ်ား ႏွင့္ ရွင္ဘုရင္သည္ ျကား သိျပီး၊ ေနာင္တ ႏွင့္ အျပစ္မ်ားဝန္ခ် ကာ အစာေရွာင္ဆု ေတာင္းျကသည္။ နိနေဝျမိဳ  ့သားတို ့၏ အစာေရွာင္ဆု ေတာင္း ျခင္းသည္ အျပစ္ကို ဝန္ခ်ရံု သက္သက္မဟုတ္ဘဲ၊ အျပစ္မွ ကင္းလြတ္ရန္ပါဆုေတာင္း ျခင္းျဖစ္သည္။ ထို ့ေျကာင့္ သူတို ့၏ အသက္တာ၌ ေျပာင္းလဲ ျခင္း ရွိကာ၊ မွန္ေသာလမ္းေပၚ သို ့ေလွ်ာက္ခဲ့ ျကသည္။  ဘုရားသခင္သည္ နိနေဝျမိဳ  ့သားတို ့၏ အဓၶမ လမ္းကို လြဲေရွာင္ ေသာ အက်င့္မ်ား ကို ျမင္ေသာ အခါ အျပစ္ေပးမည့္ ေဘးဒါဏ္ မွ ကင္းေဝးခြင့္ ကို ေပးေတာ္မူ ခဲ့သည္။

ဤ အေျကာင္းအရာမွ စာေရးသူ ဆင္ျခင္မိသည့္ အခ်က္မ်ားမူကား --

၁။ ဘုရားသခင္သည္ လူသားအားလံုး ကို ခ်စ္ေတာ္မူသည္။( ဆာလံ; ၁၄၅း၉ ) နိနေဝျမိဳ  ့သားတို ့သည္ ထာ၀ရ ဘုရားကို ကိုးကြယ္ေသာသူမ်ားမဟုတ္ျကပါ။ သို ့ေသာ္ သူ တို ့ လမ္းလြဲ လာသည့္ အခါ ဘုရားသခင္သည္ သူတို ့ကို မွန္ေသာ လမ္းသို ့ေလွ်ာက္ေစလိုသည္။ ထို ့ေျကာင့္  ဘုရားသခင္သည္ အျပစ္မေပးမီ သတိေပးေတာ္မူေျကာင္းလည္းဆင္ျခင္မိသည္။

၂။ ဘုရားသခင္၏ ပေရာဖတ္သည္ ခ်ိဳးငွက္ကဲ့သို ့ ျဖဴစင္ေသာ အသက္တာႏွင့္ ရွင္သန္ရမည္။

၃။ အစာေရွာင္ဆုေတာင္းသည့္အခါ အျပစ္ဝန္ခ်ျခင္းျဖင့္ျပစ္ဒါဏ္မွလြတ္ရန္သာမက
အျပစ္ ျပဳ မိသည့္အေျခအေနမွကင္းေဝးရန္ ဆုေတာင္းခံျပီး၊ အသစ္ေသာ အသက္တာႏွင့္ ရွင္သန္ရန္လိုသည္။ ေယာန ၃း၁၀; “ျမိဳ  ့သားတို ့သည္ မိမိတို ့လိုက္ေသာ အဓၶမလမ္း ကိုလြဲ ေရွာင္၍၊ က်င့္ေသာအက်င့္မ်ားကို ဘုရားသခင္သည္ ျမင္လွ်င္၊ အရင္ ျခိမ္းေသာေဘး ကို မေပးဘဲ ေနေတာ္မူ၏။”  ဟု ေဖၚျပသည္။

၄။ထာဝရဘုရားကို မသိေသာ မကိုးကြယ္ေသာ နိနေဝျမိဳ ့သားမ်ားကို ဘုရားသခင္သည္ အျပစ္မေပးမီ ေနာင္တနွင့္ ျပဳျပင္ခြင့္ကိုေပးသည္။သတိလည္းေပးသည္။အျပစ္မွကင္းလြတ္ခြင့္လည္းေပးသည္။ ဘုရားသခင္သည္ျကီးျမတ္ေသာသေဘာထားျပည့္စံုေသာေျကာင့္၊လူသားတိုင္း ခုိလံွဳ နိုင္သည္၊ ကိုးစားနိုင္သည္။
၅။ ဘုရားသခင္၏ ပေရာဖက္တုိ ့ရဲ  ့ စြမ္းအား ( ability )သည္  မိမိတို ့၏ လုပ္ေဆာင္နိုင္ေသာ ခြန္အား (strength ) အေပၚ၌ မူမတည္။
 ေယာန ၃:၄; “  နိနေဝျမိဳ  ့သည္ အလြန္ျကီးေသာျမိဳ  ့၊ သံုးရက္ခရီး က်ယ္ဝန္းေသာျမိဳ   ့ျဖစ္သတည္း။
 ေယာနသည္ ျမိဳ  ့ထဲသို ့ ဝင္၍ တေန ့ခရီးသြားလ်က္၊ အရက္ေလးဆယ္လြန္ေသာ္ နိနေဝျမိဳ  ့သည္ ပ်က္စီးျခင္းသို ့ေရာက္လိမ့္ မည္ ဟု ေျကြးေျကာ္ေလ။” ဟု ေဖၚျပထားသည္။ 

သံုး ရက္ခရီး သြားမွ ျမိဳ  ့အနွံ ့ေရာက္မည္။သို ့ေသာ္ ေယာနသည္တေန ့ခရီး သာသြားနိုင္ခဲ့သည္။ သို ့ေသာ္နိနေဝ ျမိဳ  ့ျကီးသည္ ဘုရားသခင္၏ အမ်က္ေတာ္ေဘး မွ ကင္းလြတ္ ခဲ့သည္။ 
အေျကာင္းမွာေယာနသည္တေန့ခရီးသာသြားနိုင္ေသာခြန္အား ျဖင့္ဘုရား စကားကိုနာခံ ျပီး၊
ဟစ္ေျကြးျခင္း အမွဳ (work)ကို ျပဳခဲ့သည္။ 
* ထို ့ေျကာင့္ပေရာဖက္တို ့၏စြမ္းအားအလွတရားသည္ မိမိတို ့၏လုပ္နိင္ေသာဥာဏ္စြမ္းအား နွင့္ကာယခြန္အားအေပၚ၌မူမတည္။ဘုရားသခင္၏စကားကို
နာခံလိုက္ေလွ်ာက္ျခင္း(obey) ႏွင့္ လုပ္ေဆာင္ျခင္း (work) အေပၚ၌မူတည္သည္။

ဂ်ဴးးဂ်ဴးး ေလး။  (၂၈ ၊ ၄ ၊ ၂၀၁၅)

တ်မ္း ကိုး ။    ။  ( ၁ )  သမၷာက်မ္းစာ မွ  ေယာန ဝတၱဳ (အခန္း ၁ - အခန္း ၃ အထိ)

                    (  ၂ ) Commentary in one volume (Matthew Henry)